Krapkowickie zakłady papiernicze

Dzięki otwarciu linii Kolei Prudnicko-Gogolińskiej w 1896 roku, Krapkowice uzyskały długo wyczekiwany impuls do rozwoju przemysłu. Miasto okazało się szczególnie atrakcyjną lokalizacją dla branży papierniczej, która potrzebowała zasobów leśnych, dostępu do dużej ilości wody niezbędnej  w procesach technologicznych oraz, co także było niezwykle istotne, znacznymi zasobami taniej siły roboczej. Już w 1899 roku spółka Niess u. Werle z Wrocławia rozpoczęła w Krapkowicach budowę fabryki papieru, uruchamiając w maju 1901 roku pierwszą maszynę papierniczą o szerokości roboczej 260 cm.

W 1905 roku zakład przekształcono w samodzielną spółkę pod nazwą Papierfabrik Krappitz AG. Po modernizacji i rozbudowie w 1911 roku, kiedy to zamontowano tu maszynę o szerokości roboczej 360 cm, krapkowicka fabryka znalazła się w gronie największych potentatów w Niemczech, produkując do 94 ton papieru gazetowego oraz wysokiej klasy papieru drukarskiego i ilustracyjnego na dobę. Około 1900 roku działkę w sąsiedztwie powstającej fabryki papieru nabył hrabia Hugo Lazy Arthur Henckel von Donnersmarck. W roku 1903 uruchomił na niej zakład produkcji celulozy siarczynowej. W latach 1905-1906 Henckel von Donnersmarck rozbudował swój krapkowicki zakład o wydział papierniczy, instalując tu aż pięć maszyn, produkujących papiery pakowe, przędne i kablowe, a następnie również worki papierowe różnego typu. W 1903 roku uruchomiona została także trzecia z krapkowickich fabryk papierniczych. Hrabia Heinrich von Haugwitz-Hardenberg-Reventlow założył na terenie naprzeciwko dworca kolejowego niewielką, ale nowoczesną fabrykę tektury i papy. Dzięki tym trzem zakładom Krapkowice szybko zaczęły zmieniać swój charakter w kierunku nowoczesnego ośrodka przemysłowego. Stały dopływ pieniędzy z podatków pozwolił na rozbudowę i modernizacje infrastruktury miejskiej.

Poprawiała się także systematycznie sytuacja majątkowa ludności, co z kolei przełożyło się na rozwój handlu i usług. Tymczasem w roku 1920 Papierfabrik Krappitz AG została przejęta przez szczeciński koncern papierniczy Hartmann u. Co. G.m.b.H. W dwa lata później ten sam los spotkał krapkowickie zakłady hrabiego Henckla von Donnersmarcka. Nowy właściciel połączył obie fabryki w przedsiębiorstwo Natronzellstoff und Papierfabriken A.G., zwane w skrócie Natronagiem. Z kolei w roku 1938 poprzez wykup akcji doszło do fuzji koncernu Hartmanna z Waldhoff AG z siedzibą w Berlinie. Poprzez systematyczną modernizację i rozbudowę krapkowickie zakłady do końca II wojny światowej utrzymały się w czołówce producentów branży papierniczej w Niemczech. Niestety, rok 1945 przyniósł poważne zniszczenia podczas walk frontowych, a następnie niemal doszczętne rozgrabienie zakładów przez oddziały Armii Czerwonej. Objęcie Krapkowic przez administracje polską 10 maja 1945 roku zapoczątkowało żmudny etap odbudowy i uruchamiania przemysłu. Przy czym stan obiektów i wyposażenia fabryki tektury von Haugwitza sprawił, że nie próbowano już uruchamiać w niej dawnej produkcji. Na jej miejscu w 1951 roku utworzono Zakłady Remontowo-Montażowe Przemysłu Papierniczego.

Tymczasem przez cały rok 1946 prowadzono działania zmierzające do wznowienia produkcji w zakładach dawnego Natronagu, które tymczasowo podporządkowano dyrekcji Fabryki Celulozy i Papieru w Kaletach. Z dniem 1 stycznia 1947 roku powołano przedsiębiorstwo państwowe pod nazwą Krapkowickie Zakłady Papiernicze z siedzibą w Kaletach, które usamodzielniły się dopiero z dniem 1 stycznia 1951 roku. W kolejnych latach, poprzez ciągłą rozbudowę i modernizację, a także otwieranie nowych linii produkcyjnych, krapkowicka papiernia zyskała renomę w całym kraju, jako czołowy producent celulozy, papierów pakowych, worków i sznurków papierowych, papy i tektury dachowej, a od 1984 roku papieru toaletowego. W roku 1991 zakłady papiernicze w Krapkowicach zostały przekształcone w jednoosobowa spółkę Skarbu Państwa i weszły w wieloletni etap restrukturyzacji. W kolejnych latach skupiono się na rozwoju produkcji papierów higienicznych, a ograniczono i ostatecznie zlikwidowano produkcję worków papierowych i celulozy, wyzbywając się części hal i maszyn. Od roku 2002 krapkowicka papiernia wchodzi w skład fińskiej grupy Metsa Tissue.

Bibliografia: 

  • Chrząszcz J. – Historia miasta Krapkowice na Górnym Śląsku – Krapkowice 1932/2011.
  • Lesiuk W., Lis M. – Zakłady Papiernicze w Krapkowicach, Opole 1981.
  • Wieczorek L. [Red.] – Zakłady Papiernicze w Krapkowicach S.A. 1901-2001, Opole 2000.

 

 

 

logo logo logo logo
"Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich: Europa inwestująca w obszary wiejskie"
Operacja pn. "Obuwniczy Szlak" mająca na celu utworzenie atrakcji turystycznej w postaci bucików z kodami QR, tworząc tym samym swoisty szlak po najciekawszych zabytkach Krapkowic oraz pokazania historii miasta od ciekawej strony współfinansowana jest ze środków Unii Europejskiej w ramach poddziałania: "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Wartość realizowanej operacji 71 314,65zł, w tym ze środków EFRROW 38 126,00 zł. Operacja realizowana w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność wdrażanej przez LGD Stowarzyszenie Kraina św. Anny.
Polityka prywatności | Projekt i wykonanie:netkoncept.com
Prev